نمي دانم اين آنفولانزا بود خفت ما را چسبيد يا چه

بهرحال ۶-۵ روز در خانه تنها ماندم  ؛ بي آنكه كسي حتا يك ليوان آب دستم بدهد . تنهايي محض همراه با ضعفي چنان شديد كه امكان راه رفتن رو هم ازم گرفته بود . هر چه بود گذشت .

حالا من مانده ام با يك روح ويران .

دارم سعي مي كنم خودم را بتكانم و برخيزم .