بچه ها جونا فكر كنم من دروغ گفتم كه آدم خوبيم ، كه گذشت دارم ، كه تدبير دارم و يه عالمه صفت خوب ديگه ...

قضيه از اين قراره كه همين ديشب ۲ فقره مهمون ديگه اعلام كردن كه براي رفتن به عروسي ، اقامت تو خونه ي من رو ترجيح ميدن !  

اين دو نفر + خانواده ي قبلي + پدرم = ۶ نفر آدميزاد كامل + ۳ تا بچه !

و اين محاسبه بود كه ديگه منو بهم ريخت ، عصبي شدم ، حرص خوردم ، هي دندونهام رو بهم فشردم و پدرم هم خونسررررررررررررررررررررررررد داشت مسيريابي مي كرد كه كدوم اتوبان دسترسي بهتري به محل جشن داره !

قبول كنيد كه حضور اين تعداد مهمون تو خونه ي فسقلي من تمام سيستم زندگي رو مي ريزه بهم ، قاعدتن اين آدما قبل از عروسي مي خوان يكي يكي برن دوش بگيرن ، هي اين بگه سشوار بده ، اون بگه حوله بده ، لوازم آرايش ميخوان از من ، و با توجه به اينكه من ۵ شنبه از صبح ميرم آرايشگاه تا بعدازظهر اينها خونه رو شخم خواهند زد . تازه من رختخواب به اندازه ي كافي ندارم ، فرداي عروسي بايد پاشم بساط صبحانه و ناهار روبراه كنم در حاليكه خودم مي خوام براي پاتختي برم آرايشگاه و ...............

خدايا قرارمون اين بود ؟ حالا ما قول داديم آدم بشيم تو بايد خونه ي ما رو بكني پناهگاه آوارگان جنگي ؟